جوری زندگی کن که انگار بار دومی است که زندگی می کنی و انگار بار اول اشتباه زندگی کرده ای…

من این موضوع را این گونه اخیرا برای خودم تعریف کرده ام:

ای کاش هر سنی دو مرحله داشت .یعنی من اگر الان 27 یا 28 ساله هستم کاش 27 سالگی و 28 سالگی دوم هم داشتم.کاش از اول تولد از 0 سالگی این گونه  می بود.این موضوع به خصوص در مورد تصمیمات سرنوشت ساز دوران نوجوانی و جوانی صدق می کند.البته فرقی نمی کند،برای همه سنین می توان مثال زد.برای بنده که وسواس حسرت گذشته همیشه اذیت کننده و کلافه کننده بوده و هست همیشه همچین آرزویی داشتم:یک سن را دو مرحله تجربه کردن.ومسلم است که مرحله دوم خیلی بهتر و پخته تر و با تجربه تر عمل می کنی.اکنون 3 ماه از 28 سالگی ام گذشته است.کاش بر می گشتم به سال 96 .کاش سال 97 دوباره از نو آغاز می شد.کاش اشتباهات گذشته را با یک فرصت دوم می توانستم جبران کنم.کاش به 6 سال پیش که تازه لیسانس ام را گرفته بودم می رفتم،به مهر 91 و جدی تر برای کنکور فوق لیسانس درس می خواندم.من زیاد به کنکور دادن و ادامه تحصیل  علاقه چندانی نشان نمی دادم.ای کاش وقتی بهمن ماه 92 در دانشکده….قبول شدم جدی تر و با انگیزه تر درس می خواندم و به امید اینکه در کنکور 92 قبول می شوم و دیگر مجبور نیستم در تکمیل ظرفیت به دانشکده….بروم نبودم.آن وقت سرنوشتم جور دیگری رقم می خورد.اکنون هم پس از پیچ و خم های فراوان در زندگی تحصیلی تا آخر شهریور در همین دانشکده کذایی اگر خدا بخواهد و مشکلی نباشد انشاالله باید دفاع کنم.به امید اینکه خوب از پسش بربیایم و مدام آیه یاس و ناامیدی نخوانم.ای کاش ها زیادند.بگذریم…

اگر هر سنی 2 مرحله داشت چقدر خوب بود.لا اقل فرصت دوباره ای بود برای بهتر استفاده کردن از آن سن!!

پی نوشت:این متن مربوط است به پارسال یعنی تیرماه 1397،زمانی که هنوز از رساله ارشدم دفاع نکرده بودم!

4 دیدگاه دربارهٔ «جوری زندگی کن که انگار بار دومی است که زندگی می کنی و انگار بار اول اشتباه زندگی کرده ای…»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *